Άλλη μια φορά πληρώνουμε το << Πρώτα σπίτια (αυθαίρετα) μετά δρόμοι >> και το << όταν το τσιμέντο καλύπτει το ρέμα, το ρέμα καλύπτει το τσιμέντο >>. Μετά και από την καινούργια τραγωδία, το θάνατο μιας γυναίκας και τα εκατοντάδες χιλιοστά βροχής που έπεσαν στις 21 Ιανουαρίου 2026, και τα υπερχειλισμένα ρέματα σε διάφορα σημεία της Αττικής, ξανα-ασχολείται (για μια-δυο μέρες, και μετά πάμε για άλλα) το Πανελλήνιο με την άναρχη ανάπτυξη... Ειδικά η ανάπτυξη της Άνω Γλυφάδας και το πρόβλημα των ομβρίων υδάτων έχουν τις ρίζες τους στον τρόπο που αστικοποιήθηκε η περιοχή, μια περιοχή ημι-ορεινή με μεγάλη κλίση εδάφους και επικίνδυνα γεωλογικά χαρακτηριστικά (σχιστόλιθους και ασβεστόλιθους). Η Άνω Γλυφάδα (με κύριες συνοικίες την Τερψιθέα, την Άνω Γλυφάδα και την Ευρυάλη) δεν χτίστηκε βάσει ενός οργανωμένου σχεδίου από την αρχή, αλλά αναπτύχθηκε σταδιακά, κυρίως μέσω της αυθαίρετης δόμησης κατά τις μεταπολεμικές δεκαετίες.
Στις δεκαετίες 1960 - 1970 η Άνω Γλυφάδα στους πρόποδες του Υμηττού άρχισε να χτίζεται μαζικά από εσωτερικούς μετανάστες. Ειδικά στην Τερψιθέα και την περιοχή "Καρβελά" χτίστηκαν αυθαίρετα, χωρίς οικοδομικές άδειες και χωρίς ρυμοτομικό σχέδιο. Το «Μπάζωμα» των φυσικών ρεμάτων που κατέβαζαν το νερό του Υμηττού στο Σαρωνικό και το χτίσιμο δρόμων και πολυκατοικιών πάνω στις κοίτες των ρεμάτων, έκλεισαν τις φυσικές διεξόδους του νερού. Τις δύο επόμενες δεκαετίες εντάχθηκαν οι περιοχές αυτές στο σχέδιο πόλης αλλά η (ψηφοθηρική, νομική αλλά και η τεχνική) τακτοποίηση μιας ήδης χτισμένης πόλης, μέσω δημιουργίας αγωγών και αντιπλημμυρικών έργων μετά το 2020, είναι και δύσκολη και πανάκριβη.
Διαβάστε σχετικά:
NP: Τερψιθέα: Η ιστορία, τα τοπόσημα και η μοναδική θέα από την «ακριτική» περιοχή της Άνω Γλυφάδας
Ριζοσπάστης: Η πόλη των «χαμένων» ρεμάτων
Καζαντζή Γεωργία: Το μοντέλο της «οικολογικής πόλης» και ο χωρικός σχεδιασμός
EVS Institute: Planning Eco-Cities: Principles, Practices, and the Path Forward