Το παρόν παγκόσμιο σύστημα λειτουργεί με βάση το <<ιδιωτικό κέρδος >> δυστυχώς. Αν αποκλείσουμε πλήρως τον τομέα της διαχείρισης απορριμάτων από το κέρδος, στο παρόν άθλιο ελληνικό σύστημα, όχι κάποιο της δευτέρας παρουσίας του υπαρκτού - η αυτό που οραματίστηκε ο Μπούκτσιν στο Βερμόντ - το αποτέλεσμα θα είναι όσα σκουπίδια δεν καίγονται, να τα παίρνει η θάλασσα (βλ. και θαλάσσια χωματερή της Άνδρου). Μια ρεαλιστική λύση είναι συνεργασία ενός αποκεντρωμένου τοπικού κράτους μετά από διαφανή διαγωνισμό, με εξειδικευμένους, ποιοτικούς ιδιώτες, οι οποίοι φυσικά πρέπει να ελέγχονται και να επανελέγχονται από ανεξάρτητες αρχές, και να πληρώνουν χοντρά πρόστιμα όταν κάνουν βλακείες και προχειρότητες. Αλλιώς τελικά γίνεται άτυπη ιδιωτικοποίηση τύπου μαφίας των σκουπιδιών όπως στη φίλη και γείτονα δυτικά. Τα (πλαστικά) προϊόντα που γίνονται σκουπίδια τα παράγουν ιδιώτες. Γιατί να αποκλείουμε τους ιδιώτες από την αποκομιδή τους; Θα έλεγα ότι αντιθέτως πρέπει να τους καταστήσουμε υπεύθυνους! Και να πληρώνουν φυσικά οι παραγωγοί << πλαστικού με κάτι μέσα >>. Πληρώνω όσο Παράγω (πλαστικό). Δεν μιλώ δηλαδή για απλή ανάθεση σε ιδιώτες και όποιον πάρει ο χάρος, το αντίθετο. Σε τελική ανάλυση το θέμα δεν είναι αν θα παράγει η θα μαζεύει το κράτος ή ο ιδιώτης το πλαστικό, αλλά να μην παράγεται πλαστικό, ήδη υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις και μόνο με νομοθετικές παρεμβάσεις θα βγάλουμε άκρη. Το αλουμίνιο, το γυαλί, το χαρτί, τα κλαδέματα, και τα αποφάγια θεωρητικά μια χαρά μπορεί να τα μαζεύει ένας οργανωμένος δήμος και να βγάζει και κέρδος. Ένας οργανωμένος δήμος, όχι μαφιόζικος.
Featured
Πάρος: Έβαλε η.... "ιδιωτικοποίηση" της διαχείρισης απορριμάτων την φωτιά;
Antonis Petropoulos
Hits: 27
